„Czytajcie książki, bo uszlachetniają, kształcą rozum, hartują wolę i kształtują charakter” .

Zobacz galerię zdjęć Miejskiej Biblioteki Publicznej w Ustroniu.

Źródło:
Wojtasik Krzysztof, Nowa wizytówka Ustronia – niezwykły mural, „Poznaj Swój Kraj” 2011 nr 7 s. 18-19.

Z pewnością duży wpływ na to ma niezwykła magia tych świąt i ludzi, którzy tworzą niepowtarzalny klimat….
Pod koniec grudnia, niemal w każdym zakątku świata, w powietrzu unosi się cudowna aura przyjaźni, radości i ciepła domu rodzinnego. Wszyscy są sympatyczniejsi, milsi i lepsi od tych, jakich znamy na co dzień.

To właśnie ten wspaniały czar Świąt Bożego Narodzenia inspiruje artystów do tworzenia…

Dlaczego jest święto Bożego Narodzenia?

Dlaczego jest święto Bożego Narodzenia?
Dlaczego wpatrujemy się w gwiazdę na niebie?
Dlaczego śpiewamy kolędy?
        Dlatego, żeby się uczyć miłości do Pana Jezusa.
        Dlatego, żeby podawać sobie ręce.
        Dlatego, żeby się uśmiechać do siebie.
        Dlatego, żeby sobie przebaczać.
                              (ks. Jan Twardowski)

*****
To właśnie tego wieczoru, gdy mróz lśni, jak gwiazda na dworze,
przy stołach są miejsca dla obcych, bo nikt być samotny nie może.
To właśnie tego wieczoru, gdy wiatr zimny śniegiem dmucha,
w serca złamane i smutne po cichu wstępuje otucha.
To właśnie tego wieczoru zło ze wstydu umiera,
widząc, jak silna i piękna jest Miłość, gdy pięści rozwiera.
To właśnie tego wieczoru, od bardzo wielu wieków,
pod dachem tkliwej kolędy Bóg rodzi się w człowieku.
                                                          (Emilia Waśniowska)

Na Wigilię
Czekając, kiedy wzejdzie wigilijna gwiazda
Do wpół zmarzniętej szyby przywarł chłopiec mały.
Patrzył – zimowe ptaki wracały do gniazda,
Jakby tego wieczoru też świętować chciały.
Niegdyś gwiazda z Betlejem mędrców prowadziła,
Dziś znak daje, by zasiąść do świętej wieczerzy,
By biel opłatka ludzkie waśnie pogodziła,
A w sercu znów zamieszkał Ten, co „w żłobie leży”.
Chwila jedna! Przy tobie nikną odległości,
Co szare – zmienia się w odświętne, tajemnicze.
Daj nam więcej dni takich, spragnionych miłości,
Niech świat przy żłóbku Twoim odmienia oblicze.
                                         (o. Franciszek Czarnowski)

 
Opłatek
Jest w moim kraju zwyczaj, że w dzień wigilijny,
Przy wzejściu pierwszej gwiazdy wieczornej na niebie,
Ludzie gniazda wspólnego łamią chleb biblijny
Najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie.
                                                           (C.K.Norwid)

*****
Przy wigilijnym stole,
Łamiąc opłatek święty,
Pomnijcie, że dzień ten radosny
W miłości jest poczęty;

Że, jako mówi wam wszystkim
Dawne, prastare orędzie,
Z pierwszą na niebie gwiazdą
Bóg w waszym domu zasiądzie.

Sercem Go przyjąć gorącym,
Na ścieżaj otworzyć wrota -
Oto co czynić wam każe
Miłość – największa cnota.
                        (Jan Kasprowicz)

*****
Aniołowie, aniołowie biali,
na coście to tak u żłobka czekali,
pocoście tak skrzydełkami trzepocąc
płatki śniegu rozsypali czarną nocą?

Czyście blaskiem drogę chcieli zmylić
tym przeklętym, co krwią ręce zbrudzili?
Czyście kwiaty, srebrne liście posiali
na mogiłach tych rycerzy ze stali,
na mogiłach tych rycerzy pochodów,
co od bata poginęli i głodu?

Ciemne noce, aniołowie, w naszej ziemi,
ciemne gwiazdy i śnieg ciemny, i miłość,
i pod tymi obłokami ciemnymi
nasze serce w ciemność się zmieniło.

Aniołowie, aniołowie biali,
O! poświećcie blaskiem skrzydeł swoich,
by do Pana trafił ten zgubiony
i ten, co się oczu podnieść boi,
i ten, który bez nadziei czeka,
i ten rycerz w rozszarpanej zbroi
by jak człowiek szedł do Boga-Człowieka,
aniołowie, aniołowie biali.
                            (Krzysztof Kamil Baczyński)

*****
Jest cicho. Choinka płonie.
Na szczycie cherubin fruwa.
Na oknach pelargonie,
blask świeczek złotem zasnuwa,
a z kąta, z ust brata płynie
kolęda na okarynie:
Lulajże, Jezuniu…
         (Konstanty Ildefons Gałczyński)

Spośród nadesłanych prac Jury konkursu w składzie:
- p. dyr. Grzegorz Gębka
- p. prof. Aneta Teterycz
- p. prof. Agata Żółw
- p. prof. Irena Głowacka
- p. prof. Jerzy Chowaniec

nagrodziło zdjęcie Kingi Wójcik, uczennicy klasy III b, za niezwykłą siłę wyrazu obrazu i słowa. Kinga zatytułowała swoje zdjęcie fragmentem „Ody do mego (wstydliwego) księgozbioru” Jacka Kaczmarskiego: „Lecz bez Was – jak przez życie iść, mówiąc o sobie jeszcze – Człowiek?”

Wyróżnienia otrzymały:
Agnieszka Wilkołek (II G) za doskonale skomponowane zdjęcie „about films”

Magdalena Grochowska (III D) za pełne humoru zdjęcie „Zwierzęca pasja”.

Wyróżnieni otrzymają dyplomy i słodkie niespodzianki.

Zapraszamy wszystkich do obejrzenia galerii zdjęć ze Święta Biblioteki Szkolnej

Konkurs fotograficzny

II edycja

Biblioteka szkolna IV Liceum Ogólnokształcącego im. Stefanii Sempołowskiej zaprasza do udziału w konkursie fotograficznym „Przyłapani na czytaniu”. Tym konkursem chcemy promować czytelnictwo w różnych formach oraz dać szansę uczestnikom do dobrej zabawy.
Tematyka zdjęć jest dowolna, każde zdjęcie musi jednak zawierać w sobie elementy, pozwalające na powiązanie go z tematyką książki i czytania. Efektem konkursu będzie wystawa prac na korytarzu szkolnym. 

OBOWIĄZUJĄCE ZASADY KONKURSU:

1. Do wzięcia udziału w konkursie zapraszamy uczniów IV Liceum Ogólnokształcącego im. Stefanii Sempołowskiej.
2. Maksymalnie 2 zdjęcia nagrane na podpisanej (tytuł zdjęcia, autor) płycie CD można składać w bibliotece szkolnej. Fotografie można także przesłać pocztą elektroniczną na adres: biblioteka4lo@gmail.com. Nadesłanie prac na konkurs jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na ich wykorzystanie.
3. Prace można nadsyłać do 10 listopada 2011 r.
4. Oceny prac i wyboru wyróżnionych dokona Komisja w składzie:
p. Grzegorz Gębka – dyrektor Liceum, p. Aneta Teterycz, p. Agata Żółw, p. Małgorzata Badurowicz, p. Irena Głowacka, p. Jerzy Chowaniec – nauczyciele Liceum.
5. Najlepsze prace zostaną nagrodzone wyróżnieniem.
6. Nagrodzone zdjęcia zostaną umieszczone na stronie internetowej szkoły oraz wyeksponowane na korytarzach.

Zobacz zdjęcia nadesłane na I edycję konkursu „Przyłapani na czytaniu”

Niezbędnik biblioteczny

Międzynarodowe święto bibliotek szkolnych zostało ustanowione przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Bibliotekarstwa Szkolnego. Hasło tegorocznego miesiąca brzmi:

„Biblioteki szkolne przygotowują uczniów do życia”

Zapraszamy Was do obejrzenia „smakowitych” wystawek:

• Smaki literatury – w bibliotece,
• Literackie oblicza kawy – w bibliotece,
• Pisarz za kuchennym stołem – korytarz (parter).

]]> http://biblioteka4lo.ktos.info/2011/10/pazdziernik-miedzynarodowy-miesiac-bibliotek-szkolnych/feed/ 0 http://biblioteka4lo.ktos.info/2011/10/literacka-nagroda-nobla-2011/ http://biblioteka4lo.ktos.info/2011/10/literacka-nagroda-nobla-2011/#comments Thu, 06 Oct 2011 06:26:37 +0000 admin http://biblioteka4lo.ktos.info/?p=115 Czytaj dalej →]]> Tomas Gösta Tranströmer – (ur. 15 kwietnia 1931 w Sztokholmie) – szwedzki poeta, pisarz i tłumacz. Laureat Literackiej Nagrody Nobla za rok 2011. Jego twórczość została przetłumaczona i wydana w ponad 60. językach.

Biografia:

W 1950 rozpoczął studia na kierunkach historii literatury i religii a także psychologii w sztokholmskiej szkole wyższej. W 1957 został asystentem w Instytucie Psychometrii na tej samej uczelni. W latach 1960–1966 pracował jako psycholog w zakładzie poprawczym w pobliżu Linköping. W 1980 otrzymał zatrudnienie w instytucie rynku pracy w Västerås.
W 1990 przeżył udar mózgu. Częściowo sparaliżowany w następstwie choroby, poświęcił się odtąd twórczości poetyckiej jako głównemu zajęciu. Mimo niedowładów oraz (częściowej) utraty mowy nie zaprzestał prowadzenia aktywnego trybu życia i spotykania się z czytelnikami. Jego rzecznikiem jest żona Monika, która towarzyszy mu w podróżach i spotkaniach publicznych.

Poezję Tranströmera cechuje duża zwięzłość. Pisze o doznaniach religijnych, jego wiersze ujawniają inspiracje muzyczne (poeta gra na fortepianie i organach), poruszają problemy zagubienia człowieka we współczesnym świecie. Język poezji Tranströmera jest wyciszony, jednocześnie w utworach spotyka się obrazy pełne paradoksów.

Szyny

Druga w nocy, księżyc. Pociąg przystanął
pośrodku równiny. Daleko światełka miasta
mrugają, zimne, na horyzoncie.
Jak kiedyś ktoś zabrnie tak daleko w sen,
że, wróciwszy do pokoju,
już nigdy sobie nie przypomni, że był tam.
I jak kiedyś ktoś tak pogrąży się w chorobę,
że dni dawniej przeżyte są jak rój światełek
zimnych, wątłych, na horyzoncie.

Pociąg stoi zupełnie nieruchomo.
Druga. Pełnia księżyca, parę gwiazd.

przeł. Czesław Miłosz

Łuki romańskie

We wnętrzu ogromnego kościoła romańskiego cisnęli się turyści.
Rozpościerało się sklepienie za sklepieniem bez prześwitu.
Drgało kilka płomyków świec.
Objął mnie anioł bez twarzy
i zaszeptał przez całe ciało:
„Nie wstydź się tego, że jesteś człowiekiem, bądź dumny!
W twoim wnętrzu otwiera się sklepienie za sklepieniem bez końca.
Nigdy nie będziesz gotowy i tak jest słusznie.”
Byłem ślepy od łez
i wyprowadzono mnie na buzującą od słońca piazzę
wraz z Mr i Mrs Jones, Panem Tanaką i Signorą Sabatini
a we wnętrzu ich wszystkich otwierało się sklepienie za sklepieniem bez końca.

przeł. Leonard Neuger

Zobacz także inne wiersze Tomasa Tranströmera

W roku 1990 za För levande och döda otrzymał Nagrodę literacką Rady Nordyckiej. W 2011 otrzymał otrzymał tytuł profesora. W tym samym roku został laureatem literackiej Nagrody Nobla, za zwięzłe, przejrzyste obrazy, które dają nam świeży dostęp do rzeczywistości.

Twórczość (wybory poezji w języku polskim):

Dziki Rynek i Żywym i umarłym, Kraków: „Miniatura”, 1989.
Moja przedmowa do ciszy, Kraków: Oficyna Literacka, 1992.
Muzeum motyli, Kraków: Oficyna Literacka, 1994.
Gondola żałobna, Kraków: Oficyna Literacka 1996.
Późnojesienny labirynt, Kraków: Oficyna Literacka, 1997.
Niebieski dom, Warszawa: „IBiS”, 2000.
Podsłuchany horyzont, Lublin: „Gaudium”, 2005.

Poetka Urszula Kozioł, po informacji o Noblu dla Tomasa Transtroemera powiedziała: Ten staruszek? Bardzo się cieszę, dawno się tak nie cieszyłam. To wspaniały poeta, bawił kiedyś w Polsce, nie pamiętam już ile lat temu, ale wiem, że go poznałam. (…) Znamy jego wiersze w Polsce – były przekładane, publikowane, odbieram go jako niezwykle ciepłego człowieka, życzliwego światu. Jest poetą doskonałym, a każdy świetny poeta wie o tym, jak ważna jest zwięzłość, stan skupienia, jak ważne jest słowo i to, co mieści się nie tylko w samym wierszu, ale i pomiędzy linijkami – wiersz to zapis niezwykle syntetyczny. Transtroemer od bardzo dawna jest ceniony przez poetów i czytelników. Jego wiersze są bardzo nośne, pojemne.

To poeta, który już od paru dziesiątków lat czarował czytelników poezji, w bardzo wielu krajach. Za każdym razem, kiedy przyznawano Nobla, czyniono wyrzuty Akademii Szwedzkiej, pytając z jakich powodów tak opóźniają laur, który się temu poecie od bardzo dawna należy – dodała Kozioł.

Krytyk literacki i wydawca Jerzy Illg uważa, że „poezja Tomasa Transtroemera jest mądra, głęboka i otwarta na świat”. To poezja wrażliwa na rzeczywistość, a zarazem wyraźnie metafizyczna. Cieszy mnie bardzo ta nagroda, bo od wielu lat się jej spodziewano. Tomas Transtroemer należy do międzynarodowej grupy poetów najwyższej rangi. Jest tłumaczony na najważniejsze języki świata. (…) Wreszcie Szwedzi doczekali się literackiego Nobla, który temu poecie całkowicie się należał.

Jacek Dehnel powiedział: Jest coś bardzo skandynawskiego w tej poezji. Obrazy z jego wierszy widzę chłodno, z zimnym, niebieskawym światłem.To jest pewien paradoks, że jeden z najlepszych poetów skandynawskich tak wiele lat musiał czekać na otrzymanie tego lauru. Należał mu się ten Nobel, to zasłużona nagroda.

Źródło: Wikipedia, wolna encyklopedia
Onet Kultura

Zobacz galerię